Skontaktuj się z nami!       Studio, Sklep: 534 797 224       Wytwórnia, Portal: 692 703 463 

Relacja Kornela (Hard Work) z koncertu Wunder Wave 65


„Gdy pierwszy raz przeczytałem info o tym koncercie to nie mogłem uwierzyć, że coś takiego jest możliwe. Czołówka kapel gatunku hardcore, absolutny top na jednym koncercie… A jednak okazało się, że jest to możliwe!” – pisze w Kornel, wokalista Hard Worków w relacji z Wunder Wave 65, gdzie zagrały prężne składy amerykańskiej sceny hardcore takie jak Madball, Terror czy Death Before Dishonor. Impreza odbyła się 11 marca w łódzkim klubie Dekompresja.

Koncert planowo miał się zacząć o godz. 19. Staraliśmy się dotrzeć na czas, aby nie przegapić żadnej z kapel występujących tego dnia. Jednak będąc pod klubem o 18:40, pocałowaliśmy klamkę. Ludzi zaczęto wpuszczać chwilę przed godz. 19. Wypiliśmy przy barze kawę (zresztą bardzo dobrą), obejrzeliśmy to, co miały do zaoferowania kapele w swoim merchu i cierpliwie czekaliśmy na występ pierwszego zespołu.

Na pierwszy ogień poszła piątka Belgów z The Setup. Choć wokalista robił, co mógł, to nie dał rady rozruszać tej garstki ludzi, która zdołała już dostać się do Dekompresji. Sądzę, że pusta sala nie wyzwoliła w nich tego ognia, który być może dałby radę spalić nie jeden mały, wypełniony po brzegi klubik.

Po nich szybko zamontowali się na scenie muzycy z Cruel Hand. Frekwencja pod sceną rosła z każda chwilą, więc i młodzi Amerykanie starali się wykrzesać nieco siarki na scenie. Kulało jeszcze nagłośnienie, bas był momentami prawie nieczytelny, ale jakoś dotoczyli się do końca występu. Nie wiem czemu, ale miałem wrażenie, jakby nie zdążyli się jeszcze dobrze rozpędzić, a już zwalniali. Dlatego ich set wydał się nieco monotonny, szczególnie dla ludzi, którzy nie znali wcześniej tego zespołu.

Trzecią kapelą tego wieczoru był pochodzący ze stolicy stanu Massachusetts Death Before Dishonor. Od tego występu zaczęła się faktycznie zabawa pod sceną w pełnym tego słowa znaczeniu. Bostończycy dali porządny ogień, utrzymując cały czas świetny kontakt z żywiołowo reagującą publiką. Apogeum zabawy nastąpiło podczas wykonywania kawałka „Boston belongs to me”. Słuchając utworu z płyty, często go pomijam, jednak na żywo jest to niezła petarda, biorąc oczywiście pod uwagę udział ludzi w sing-alongach. Zresztą po minach muzyków z DBD wyraźnie dało się zauważyć, że mają ogromną radochę, widząc te masy przelewających się ciał pod sceną i pchających się do mikrofonu. DBD wykonali dobrą robotę jako support, odpowiednio rozkręcając zabawę pod sceną.

Kolejny band dla wielu osób był magnesem, który przyciągnął ich do Progresji. Mowa o Terrorze z miasta aniołów pod dowództwem nieobliczalnego Scotta Vogela, któremu przybyło parę kilogramów masy od ostatniej wizyty w Polsce. To jednak nie odbiło się na dynamice występu tego wariata. Ze sceny poleciały same hiciory „Push it away”, „Spit my rage”, „Always the hardway”, „Overcome”, „One with the underdogs”, „Lost”, „Betrayer” i tym podobne. W przerwach nie obyło się bez słownych nawijek Scotta, a jedną z niespodzianek wieczoru był gościnny udział Roba z Born From Pain w jednym z kawałków.

Gwiazdą wieczoru był oczywiście przedstawiciel New York Hardcore czyli Madball. Wiele osób zastanawiało się, jak wypadnie konfrontacja Terror vs Madball albo Scott vs Freddy. Z góry skazywano nowojorczyków na porażkę. Jednak czy tak się stanie, mieliśmy przekonać się po kilkunastominutowej przerwie przeznaczonej na zmianę perkusji, nagłośnienie jej i dokładne wypolerowanie talerzy. W końcu z głośników popłynęło krótkie intro, po czym Madball rozpoczął swój show kawałkiem „Demonstrating my style”. Show, który można podsumować jednym słowem – profesjonalizm. Wszystko dopracowane było w najdrobniejszych szczegółach – połączenia kawałków, pauzy, zgranie sekcji – cud, miód i orzeszki. I niech wszyscy mówią co chcą, ale według mnie Freddy i Madball są w formie. Po raz kolejny kapela wystąpiła na trasie z nowym perkusistą. Gościnnie na wokalach udzielali się  muzycy z poprzednich zespołów, nakręcając jeszcze bardziej atmosferę koncertu.

Nie często zdarza się w Polsce taki zestaw topowych kapel na jednej imprezie. Tym bardziej koncert ten na długo pozostanie w mojej pamięci. Był jak najbardziej udany i może śmiało kandydować do miana koncertu dekady.
Dodatkowym pozytywem było skrócenie do minimum przerw między występami poszczególnych zespołów, co było zasługą między innymi dwóch muzyków z Born From Pain, którzy na tej trasie robili za technicznych.

Kornel, Hard Work

Losowe zdjęcia

piotr_wojciechowski_collection_20100814_1569710589 mia_empire_tattoo_niemcy_20100314_1273161527 graffiti_w_berlinie_32_20100114_1692650874 tattoo_by_zwierzak_20110609_1606630624 dillinger_escape_plan_knock_out_festival_krakw_2009_20090713_1287573115 do_or_die_6_20120923_2095607550 suicide_silence_20111023_1328015845 blood_dries_first_20100502_1829180077 in_other_climes_20090729_1481103250